الزاماً نه. اگر سقف تعهد بیمه‌نامه از مبلغ مسئولیت نهایی کمتر باشد، ممکن است بخشی از خسارت بر عهده خود بیمه‌شده قرار گیرد. برخی بیمه‌نامه‌ها یا طرح‌های تکمیلی، پوشش افزایش مبلغ دیه را ارائه می‌کنند که برای کاهش این ریسک طراحی شده است. شرایط خصوصی و الحاقیه‌های بیمه‌نامه ملاک نهایی است.

از جمله استثنائات رایج می‌توان به درمان یا جراحی خارج از تخصص اعلام‌شده، اقدامات خلاف قوانین و مقررات، و برخی موارد مرتبط با مصرف مواد مخدر، داروهای خواب‌آور یا مشروبات الکلی اشاره کرد. همچنین برخی خسارت‌ها مانند عدم‌النفع ممکن است در شرایط عمومی از تعهد بیمه‌گر خارج باشند. فهرست دقیق استثنائات باید از متن شرایط عمومی و خصوصی همان بیمه‌نامه استخراج شود.

داشتن بیش از یک بیمه‌نامه لزوماً به معنی دریافت چند برابر خسارت نیست. در بیمه‌های مسئولیت، نحوه هماهنگی تعهد بیمه‌گران و حدود مسئولیت هر شرکت تابع مقررات و متن بیمه‌نامه‌هاست و ممکن است بیمه‌گر دوم فقط نسبت به مازاد خسارت پرداخت‌شده توسط بیمه‌گر اول مسئول باشد. بنابراین قبل از خرید بیمه دوم، شرایط هر دو قرارداد باید بررسی شود.

مدارک دقیق بسته به پرونده و شرکت بیمه متفاوت است، اما معمولاً مدارک هویتی و بیمه‌نامه، اسناد و مدارک پزشکی، مستندات شکایت و رسیدگی قضایی یا پزشکی قانونی و مدارکی که میزان و علت خسارت را مشخص می‌کنند لازم می‌شود. در شرایط عمومی مورد استناد، بیمه‌گر پس از دریافت کامل مدارک باید ظرف مهلت مقرر پرونده را بررسی و نتیجه را اعلام کند و پس از قبول خسارت، در مهلت مقرر آن را بپردازد.

در برخی شرایط و در حدود تعهدات بیمه‌نامه، هزینه‌های مرتبط با رسیدگی و دادرسی می‌تواند تحت پوشش قرار گیرد؛ اما این موضوع باید از متن شرایط عمومی و خصوصی بیمه‌نامه احراز شود. بنابراین بهتر است هنگام خرید، علاوه بر سقف دیه، درباره هزینه‌های دادرسی، نحوه دفاع و حدود تعهدات بیمه‌گر نیز سؤال شود.